Menu strony

Jak najlepiej strzelać z łuku? O jakich sprawach należy pamiętać, jakie są najważniejsze zasady?

Łuk to jeden z najbardziej wiekowych rodzajów broni miotających. Jest znany ludzkości od co najmniej 35 tyś. lat, chociaż na pewno stał się przydatny w okresie środkowego mezolitu, tak więc około dziesięciu tysięcy lat przed nasza erą.

Strzały
Łuk składa się ze sprężystego pręta albo listwy zwanego łęczyskiem, a także linki która łączy oba końce pręta jaka jest zwana cięciwą. Pociskiem naturalnie jest strzała, cienki i długi pręt, jaki jest wystrzeliwany z łuku. Łęczyska łuku muszą być stworzone z materiału dość elastycznego, który jest w stanie ulegać odwracalnemu odkształceniu poprzez ręczne naciągnięcie cięciwy. Cięciwa musi być dosyć cienka, ale nie za bardzo nierozciągliwą linką, dość wytrzymałą, by nie pękać w momencie prostowania łęczyska po strzale.

Strzała zaś powinna być na tyle długa, by wystawać trochę za łęczysko w momencie pełnego naciągnięcia cięciwy. Takie strzelanie wymaga zastosowania obu rąk. Strzelec powinien trzymać w jednej, prostej ręce łęczysko. Musi ono być trochę niżej połowy jego długości ręki. Dłoń stanowi najczęściej powierzchnię, jaka trzyma strzałę prostopadle do drzewca. W różnorodnych typach łuków mogą występować także podstawki pod strzałę. Druga ręką łucznik powinien trzymać także cięciwę - oferta. Napinanie łuku to odpychanie łuku i przyciągnięciu cięciwy, najkorzystniej natomiast jest, jak obie tego rodzaju siły mogą się równoważyć. Skuteczne i najlepsze strzelanie z łuku jest zależne od długich treningów siłowych i technicznych. Najbardziej istotną sprawą jest umiejętność dosyć długiego wytrzymania w pozycji bezruchu w momencie, maksymalnego ciągnięcia cięciwy. W momencie takim całe grupy mięśni pleców, klatki piersiowej a także obu rąk poddane są bardzo intensywnym naprężeniom.


Zobacz również

Dlaczego warto czytać literaturę?

moda
Niezmiennie specjaliści w swoich badaniach starają się dowieść, iż czytanie literatury ma pozytywny wpływ nie tylko na samopoczucie czytającego, ale wpływają także na odpowiednią pracę kory mózgowej.

łuk
Łucznik tak więc powinien móc wytrzymać taki wysiłek przez kilka, a czasem kilkanaście sekund, a to dlatego, aby w konsekwencji był w stanie najbardziej trafnie wykierować swój łuk. Nie może więc podlegać żadnym drganiom, co więcej musi kontrolować swój oddech. Wzrost siły nieodzownej do naciągnięcia i utrzymania łuku jest proporcjonalny do pędu strzały, więc i do zasięgu łuku. Moment zwolnienia cięciwy to oddanie strzału przy jak najmniejszym, kilkumilimetrowym otwarciu palców, która umożliwia zejście cięciwy z opuszek. Oczywiście, by osiągać jak najbardziej zadowalające wyniki należy mieć wszystkie niezbędne akcesoria do łuku.
21/02/26, 07:46